blue label View my profile

EHTTYD

[ETD]ควันหลงคริสต์มาส ของขวัญจากลุง

posted on 18 Mar 2012 08:40 by bluelabel  in EHTTYD
 
ควันหลง 
หลงกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว
 
 
 
 
 
 
 
ควรจะเริ่มยังไงวะ  แบบว่าคนอื่นเขามีตูนมีฟิค
 
กุมีแต่รูปที่กะเอามาแปะ  #สั่นว์
 
แบบว่าจะให้กุเขียนฟิคกุก็ไม่รู้จะเขียนอะไร จะให้วาดตูน กุก็ไม่สามารถวาดในคอมวะครั้นจะวาดด้านนอกก็ไม่มีเครื่องสแกน Orz
 
โอเกย์ ลืมมันเถอะ Orz 
 
ก่อนอื่น...
 
ลุงเซียสจับได้ลีชแหละ ลีชของพี่ซิวนะน่ะ  ทำไมไม่รู้กุสังหารเบาๆว่าจะไ้ด้ลิช แล้วมันก็ได้จริง
 
สิ่งที่ลิชขอลุงเซียสก็คือเบ็ดตกปลา
 
เครือช่วงเวลาก่อนวาดให้ลิชอะ ชุ้นเห็นเบ็ดตกปลาบ่อยมากวะ แบบนั่งรถอยู่ๆก็เจอคนขี่มอไซค์สะพายเบ็ดปกปลา เจอบ้านนึ่งตากเบ็ดตกปลาไว้หน้าบ้าน ฯลฯ คือกุเจอเบ็ดตกปลาทุกวันเลยวะ แต่พอวาดแล้วมันก็หายไปจากชีวิตกุ แมร่งเป็นอาถรรพ์พี่ซิววววววววววววววว(ไม่ก็ลิช) #กุกลัวววว  
 
 
 
 
(วาดเผาไปหน่อยขอโทษพี่ซิวด้วยยยย  )
 
 
ลุงเซียสให้เบ็ดตกปลาราวกับกำลังแต่งตั้งอัศวินเลยวะ   เลยขอเอาสักหน่อย 
 
อาซีเดียส :ลิชจงรับสิ่งนี้ไป และรักษามันยิ่งชีวิต
 
   
 
 
ลิช:ด้วยเกรียติของข้าและวงศ์ตระกูล ข้าขอสาบานว่าจะดูแลรักษามันยิ่งชีวิต
 
 
      คนหน้าเครียดจบได้คนหน้าเครียด  หน้าทั้งสองคนนี้มันให้มากอะ เหมือนกำลังส่งมอบดาบศักดิ์สิทธิ์อะไรสักอย่างในนิยายแฟนตาซี 
 
ภาพลิชเผากว่าภาพลุงอีก (ชั้นใช้เวลาวาดเท่าพ่อสูบบุหรี่ครึ่งมวล)
 
 
 
บอกตรงๆว่าวาดเบ็ดตกปลาไม่เป็นมันเป็นครั้งแรกของชั้นเลย 
 
จริงๆแล้วภาพนี้อะนะ เป็นสิ่งที่แว้บมาเป็นภาพที่สองหลังจากที่รู้ว่าตัวเองจับได้ลิช  ไม่ดิต้องบอกว่าจับได้เบ็ดตกปลา
 
สิ่งแรกเลยอะนะ ที่คิดไว้ที่แว้บมาใบหัวคือ สิ่งนี้ย์
 
 
 
 


 
 
ลิชตกปลาล่าาาาาาาาาาา 
 

 แมร่งงงงงงงงงงงงงงงงง โคตรดรีมเวิร์คคคคคคคค  
 
กุพยยามอยู่กับพระจันทร์และเบ็ดตกปลานานมากวะ เพราะเป็นคนมือไม่นิ่งบรรจงวาดไม่ไ่ด้
 
คิดว่าน่าจะดูเหมือนลิชอะนะ กุก็ไม่แน่ใจว่ามันดูเหมือนลิชมากแค่ไหน #สั่นว์ แต่ก็น่าจะเป็นลิชแหละ
 
 
 
 
จริงไแล้วพรุ่งนี้สอบ  //ตอนเช้ามานั่งวาดอีโลโก้ลิชนี่แหละ Orz
 
คือไม่กะอ่านหนังสืออยู่แล้ว #ผิดมากๆว่ะ
 
คือไมไ่ด้เก่งหรอกนะ แค่ขี้เกียจเกินกว่าจะอ่าน#แย่ห์มาก 
 
ตอนเรียนก็ไม่เรียน ไม่วาดรูปเล่นก็เขียนฟิคไม่ทำทั้งสองอย่างนี้ก็หลับ ปีหน้าชั้นจะปรับบปรุงตัวววว์
 
 ขอบคุณทุกคนที่หลงเข้ามาดูนะ //เขร้ม
 
 
ปล.จริงๆแล้ววันนี้ชั้นก็ได้ของขวัญซีเคร็ทซานต้าจากเพื่อนที่รร.เหมือนกัน ที่มันดองไว้ตั้งแต่คริสต์มาสปี54
Tags: ehttyd, etd, etdควันหลง, event, ควันหลง, ลิช, ลุงเซียส4 Comments

[TC,ESM,ETD]1หนุ่ม2ลุงHappy Valentine

posted on 10 Feb 2012 21:48 by bluelabel  in EHTTYD, ESM, Therk-Club
 
Entryนี้เป็นส่วนหนึ่งของ...
 
 
(แบรนเยอะมากเรียงกันเป็นตับ)
 
 
มาอัพล่วงหน้าครับเพราะว่าคิวEntry Valentineเรียงคิวอัพเยอะมาก
 
 
ชื่อเอ็นเที่ย์มันเหมือนฟิคสั้น3Pของ2ลุงและ1หนุ่ม
 
แต่มันไม่ใช่นะ(ฮา)
 
 
 โอเคมาดูโปสเตอร์ของเรากันเถอะ  #ไม่ชั่ย
 
 
 
A:ทำไมลุงเซียสไม่ถือช่อดอกไม้
Q:เพราะไอ้วาวาดไม่เป็นยังไงล้าาาาา
 
ทำไมถึงได้ดูเหมือนโปสเตอร์ร้า้นโฮสต์ Orz
 
(มองแล้วรู้สึกว่าลุงฟงกับลุงเซียสหน้าเหมือนกัน)
 
 
จะบอกว่าลุงเซียสวาดยากที่สุดเพราะไอ้วาวาดลุงไปแค่2ทีเอง แต่จริงๆเคยวาดลุงฟงไปแค่ทีเดียวเองนี่หว้า 
 
 
แต่เอาเป็นว่าลุงฟงวาดง่ายกว่าแหละนะ...
 
คือที่มาอะนะ...
 
ไม่ได้มาแค่แป๊ะรูปหรอกนะ 
 
ไหนๆก็วาเลนไทร์เลยจับสัมภาษณ์3ออริของตัวเองสักหน่อย เริ่มจากลุงฟงก่อนแล้วกันนะครับ
 
วายุ:เราจะมาเริ่มสัมภาษณ์ประจำวันลาเวนไทร์กันนะครับ 
 
ฟง:หื้ม? เอาสิ เอาชาสักหน่อยไหม?
 
วายุ:เอาชาพีชเย็น!! //กุสั่งไม่รีรอ)
 
(ชงชาพีชก่อนจะส่งให้ไ้อ้วา )
 
วายุ:(//รับมาจิบ) ขอบคุณครับลุง โอเคลุงเรามาเริ่มคำถามแรกกันเลย
 
 สเป็คผู้หญิงของลุงคืออะไรครับ
 
ฟง:ข้าเองก็เคยแต่งงานนะ 
(/แปลความหมายได้ว่ามันคงเหมือนเมียข้ามั้ง)
 
วายุ: ไอ้วาหมายถึงแบบที่ชอบจริงๆอะลุงที่ไม่ใช่แต่งเพราะเขาอยากแต่งกะลุง 
 
ฟง:อ่อ โอเค ผู้หญิงหรอ คงเด็กกว่าข้า
 
วายุ:หาแก่กว่าลุงก็ยากแล้วละครับ 
 
ฟง: (/มองว์) /เงียบไปสักพักหลังจากค้อนเสร็จ) ผมสีอ่อน แบน ผิวสีมะปรางหรือน้ำผึ้ง ชวนคุยเก่ง ชอบกินขนมหวาน
(//หยุดพูดจิบชา)
 
วายุ:ต่อเลยครับ( //จิบบ้าง)
 
ฟง:ไม่ขี้งหึงวุ่นวาย ไม่ขี้งอน เข้าใจข้า ใจเย็น ไม่ถูกยั่วให้โกรธง่ายๆ  มีน้ำใจนักกีฬา ไม่ตอกย้ำฝ่ายตรงข้าม รู้แพ้ รู้ชนะ รู้อภัย
 
วายุ:หลังๆนี่ลุงหาแฟนหรือหานักเตะเข้าร่วมทีมครับ 
 
ฟง:อ่าว ถามหาสเป็คสาวหรอ ข้านึกว่าถามหาสเป็คนักเตะทีมฟุตบอลข้า
 
วายุ :
 
ฟง: โอเคข้าล้อเล่นแต่ที่พูดก่อนหน้านี้ของจริงนะ ก็มีแค่นี้แหละ 
 
วายุ:งั้นคำถามต่อไปครับ  
 
ลุงชอบผู้ชายแบบไหน
 
ฟง: (//ชาพุ่ง)
 
วายุ:(//มองสะใจ )
 
ฟง:สเป็คผู้ชายหรอข้าจะไปมีได้ไงกันเล่าาา 
 
วายุ :ไม่มีก็ต้องมีแหละลุง ทุกคนรออยู่ ไม่งั้นไอ้วาจะจัดให้ลุงเป็นอะไรที่ชีวิตนี้ลุงไม่อยากเป็นมากที่สุดเลยคอยดู หึๆ 
 
ฟง: ขอข้าคิดก่อนแล้วกันนะแบบว่ามันต้องใช้เวลา...
 
วายุ :ให้ลุงคิดได้ไม่เกิน10วิ  ลุงอย่ามาซึนน่่าาาาาาา ไอ้วารู้นะว่าลุงเองก็มีๆแหละ
 
ฟง:(//มองว์) ก็ได้ๆ เด็กกว่าข้า ผมสีเข้ม มีน้ำใจนักกีฬา ไม่โชเน็น ไม่ดื้อ ไม่ยุ่งยาก พูดด้วยง่าย ไม่ขัดขืน(??) ทำอะไรได้หลายอย่าง ใช้ได้สะดวกโยธิน เก่งถ้าไม่เก่งจะใช้่ไม่สะดวก มีแค่นี้แหละ
 
วายุ:ตอนหาเมีย(เกิร์ลเฟรน)ลุงจะเอานักเตะตอนหาเมีย(บอยเฟรน)ลุงจะเอาคนรับใช้
 
ฟง:แก่ๆอย่างข้าก็ต้องคนที่สามารถช่วยงานได้สิ 
 
วายุ:แบบหลงสินะครับ   (//กุทำหน้าแบบนี้คืนบ้าง)
 
ฟง: ไม่ใช่เว้ย!!  (//เหวงงงงงง)
 
วายุ: ลุงว่าอะไรนะไอ้วาไม่ได้ยิน   โอเคถ้าลุงไม่มีอะไรจะพูดแล้วเราก็ไปคนต่อไปเถอะ
 
 
 วายุ:มาต่อคนต่อไปกันครับ เอาเป็นจินก่อนแล้วกัน
 
 จิน:สวัสดีครับป๊า
 
 วายุ:เอาละจินเรามาเริ่มกันที่คำถามแรกก่อน สเป็คผู้ชายของจินเป็นคนยังไง (//ทำไมถามจินเริ่มผู้ชายก่อน...)
 
 จิน: (//นึกสักแปป) ลุงๆ แก่ๆ หนวดๆ น่ารักๆ แบบเจ๊อะครับ 
 
 วายุ:ตอบเอาใจกันสินะ  
 
 จิน: แม่นแล้วครับป๊า
 
 วายุ: ตอบดีๆสิ คนอ่านรออยู่
 
 จิน:ก็คง...(เหม่อๆแบบคิดๆ) เข้าถึงตัวผมได้ อยู่ด้วยแล้วมีความสุขแค่นี้แหละ ผมไม่ได้คิดอะไรมากความหรอก
 
 วายุ:แล้วผู้หญิงละ
 
 จิน: ก็คงแบบไมยะละมั้ง? ผมก็ไม่แน่ใจแหะ (/เกาหัว) แล้วก็ไม่ขี้กลัว ไม่กลัวผม เข้ากันได้แค่นั้นแหละ
 
 วายุ:(/มองว์ ความยาวระหว่างการสัมภาษณ์ลุงกะจิน )  ไม่มีอะไรแล้วละ เชิญๆ (//ไล่)
 
 จิน: /เฟด
 
 วายุ: ต่อไปก็ลุงเซียสสินะ    เชิญครับลุง
 
 เซียส:อื้ม ชาไหม?
 
 วายุ:มีแล้วละครับ เรามาเริ่มคำถามแรกกันเถอะครับ สเป็คผู้หญิงของลุงเป็นยังไงบ้างครับ
 
เซียส:ไม่มี... 
 
 วายุ:แล้วผู้ชายละครับ
 
เซียส: ไม่มี... 
 
 วายุ:  
 
 เซียส:( มองว์ ยิ้มบางๆแล้วจิบชา)
 
 วายุ:   โอเคลุง ไม่มีก็ไม่มี ไอ้วาไม่กวนลุงละ... 
 
 
 
 
สรุปแล้วนอกจากลุงทุกคนล้วนให้ความกระจ่างทั้งสิ้น  ดีจริงๆ
 
พอลองเอามาเทียบๆกันแล้วคนที่คุยด้วยสนุกที่สุดคือลุงฟงสินะ ลุงเซียยสก็เงียบไปใจดีอย่างเดียว จินมันก็ยิ้มๆแบบดราม่าๆของมันไป
 
 
ใครอ่านมาถึงจุดนี้ได้อยากจะกราบจริงๆ //กราบ  เพราะม่างไร้สาระมาก  
 
 
 
 
ปล.จริงๆแล้ววาดรูปเสร็จตั้งแต่วันที่ 3 กพ. พอดีว่าเน็ตโดนตัดว่างเลยวาด...
ปล2.เจ๊มาจากไหน...
ปล3.อีโมจัดเต็มมากว่ะ Orz
Tags: cg, ehttyd, esm, tc, valentine, จิน, ลุงฟง, ลุงเซียส1 Comments

[ETD+TC&CG+Story] X’mas !

posted on 24 Dec 2011 20:05 by bluelabel  in EHTTYD, Therk-Club
Entryนี้มันมีทั้ง...
และ
 
ก็มั่วกันไป lol
 
ไหนๆก็วันคริตส์มาสอีฟทั้งที เลยมีหลายเรื่องหน่อย (หลายแต่ไม่เยอะ...) 
 
จริงๆแล้วเน้นไปที่TC แต่ทำไมหัวเอ็นที่ย์จั่วETDก่อนน่ะหรอ เพราะแบบนี้มันคล้องมากกว่าเอาETD ไปอยู่หลังTC 
 
มาเริ่มที่ลุงเซียสก่อน ผมวาดอันนี้มา....
 
เคาะ
 
เคาะ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ทำใจก่อนดู โอเค เริ่ม
 
 
 
 
 
/พ่อง!!!!!
 
ลุงเซียสฉบับเบะ (วาดเผาๆ) โอเค รูปนี้ล้อเล่นนะครับ อย่าคิดจริงจัง (แต่หน้าบร๊ะศาสดาวาดยากจริงจังฟร่ะ) 
รอยย่นกะหนวดไม่เท่ากัน  แถมเบี้ยวเวอร์ๆๆOrz
 
(กุทำไรของกุว่ะเนี่ย) 
 
 มาดูของจริงกันครับ
 
 
คือที่เห็นน่ะ เสร็จแล้ว ลงสีกันอย่างลำเอียงสุดๆ lol ก็แค่อยากเห็นลุงยิ้มก็เท่านั้นเองครับ (เอ็งไร้สาระมาก)
 
  ในส่วนของลุงคงหมดเท่านั้นแหละครับ
 
ต่อไปเป็นส่วนของจินบ้าง อันนี้ละCGของจริง ด้านบนๆมันหลอกลวงไร้สาระ
 
 
 
(รูปเต็มจิ้มที่หน้าตุ๊กตาแมว)
 
 เจอหน้าบร๊ะศาสดาอีกแล้ว ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ คือแมวน่ะ มันเป้นตุ๊กตานะครับ จริงๆแล้วนี้มันต่อกับรูปซีเคร็ทที่จะเฉลยในวันที่ 27 ธค.ด้วยละ!!!!
 
 จินหล่อเหมือนเดิมอะป่าวครับ /เขร้ม 
 
ในภาพมีของที่เป็นความทรงจำของไอ้วายุอยู่ด้วยล้าาาาาา  หาเจอรึเปล่า
 
คือถ้าใครเล่นเกมส์ขุดดินอะจะรู้ว่าไอ้กล่องของขวัญมันจะเปิดได้อะบ้าง /เขร้ม
 
แอบแฝงไว้ด้วยมุขเฉพาะกลุ่มlol
 
 ต่อไปนี้จะเป็นเรื่องราวของจินนะครับ เป็นความทรงจำของจิน เห็นลูกชายมันไร้บท สงสารเลยเอาสักหน่อยเพื่อทุกคนจะรู้จักจินดีขึ้น
 
Chapter I
 

เด็กหนุ่มผิวสีขาว ผมสีน้ำเงินบนหัวมีที่คาดผมสีแดงประดับอยู่ ดวงตาคมสีน้ำเงินเข้มใต้ตามีรอยดำเจือจางใส่เสื้อคอเต่าสีดำพันผ้าพันคอสีน้ำเงินเดินไปตามหิมะที่ทับถมลงมาตามพื้นถนน
เขาเดินไปหยุดอยู่ที่สนามเด็กเล่นแห่งหนึ่งในเวลานี้ไม่มีเด็กที่ไหนมาเล่นที่แห่งนี้แต่เขาก็ยังมา มาเพื่อดูต้นสนที่ถูกปลูกเอาไว้ข้างๆต้นหนึ่ง ต้นที่แตกต่างออกไปจากต้นอื่นสำหรับเขา
เขายังไม่ลืมความทรงจำในอีต
จินนั่งใต้ต้นสนเอนหลังพิงหลับตาลง ผ่านมาได้2ปีแล้วสินะ เรื่องราวที่เริ่มต้นที่วันคริสต์มาตอีฟและจบลงในวันคริสต์มาส
เมื่อ3ปีที่แล้ว
คุโรซายะ จินนั่งอยู่ใต้ต้นสนท่ามกลางหิมะร่างกายเต็มไปด้วยบาดปผลทั้งจากหมัดลุ่นๆและคมมีดที่ปาดโดนถาก ๆ เด็กหนุ่มผ่อนลมหายใจ
...ง่วงจัง...
...ถ้าหลับไปตอนนี้จะโดนหิมะฝังรึเปล่านะ...
"นายน่ะ"
เสียงใสแจ๋วเรียกทำให้จินเปิดเปลือกตรที่เผลอปิดลงไปเล็กน้อย มองไปด้านหน้า ภาพของเด็กหญิงผมสีน้ำตาล ดวงตากลมโตสีเดียวกันใบหน้าน่ารักคุกเข่ายื่นหน้าเข้ามาใกล้แขนสองข้างยันอยู่ระหว่างตัวเขา
"?"
"เป็นอะไรมากรึเปล่า...ทำไมมานอนตรงนี้ละไม่หนาวหรอ แล้วแผลนี่ไม่เจ็บรึไง"คำถามถูกรัวมาเป็นชุด
เขาทำหน้านิ่งก่อนจะยิ้มบางๆออกมา
"ใจเย็นๆสิ ไม่เจ็บหรอก....ว่าแต่เธอละ"
"ไมยะ นายละ?"
"จิน"
"กำลังกลับบ้านแล้วเห็นนายอยู่ที่นี่ยังไงละ นึกว่าตายไปแล้วซะอีกนี่ๆ กินนี่สิ"
เด็กสาวพูดลุกนั่งขุกเข่าดีๆเข้าล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากระโปรงหยิบอมยิ้มรสสตอเบอร์รี่ออกมา
"อร่อยนะ ฉันให้เป็นของขวัญ จากเพื่อนใหม่ยังไงละ"
"เพื่อน...ใหม่?"
"ใช่แล้ว!! เพื่อนใหม่ยังไงละต่อไปนี้นายเป็นเพื่อนฉันแล้วนะ"
จินอึ้งหลังจากถูกยัดลูกอมมาอยู่ในมือ
...เขาเกียจของหวาน...
"ทำไมถึงอยากเป็นเพื่อนกับฉันละ...พึ่งเคยเจอกันไม่ใช่หรอ?"
"ไม่หรอกจริงๆแล้ว...นายเคยช่วยฉันจากรุ่นพี่ที่จะมาไถเงินครั้งหนึ่ง นี่! ไปที่บ้านฉันสิวันนี้วันคริสต์มาสอีฟไม่ใช่หรอ?"
"ฉันก็ต้องกลับบ้านฉันเหมือนกันแหละน่า"
"ก็ได้ พรุ่งนี้ไปเที่ยวด้วยกันรึเปล่าล่ะ เจอกันตรงนี้นะ ตกลงนะ!"
"เอ๊ะ...? ได้สิ..."เขาตกปากรับคำเพราะคิดว่าคนตรงหน้าแปลกดี
"ถ้าผิดสัญญาต้องกลืนเข้ม1พันเล่มนะ"
"ได้..."
จินพยักหน้าพร้อมกับตอบ ไมยะยิ้มกว้างก่อนจะล้วงกระโปรงหยิบพาสเตอร์ขึ้นมา แกะแล้วแปะเบาๆบนบาดแผลที่เกิดจากคมมีดถากตรงแก้ม
"แปดโมงห้ามลืมเด็ดขาดนะ"
"อือ..."
 
.......................
 
ที่เหลือรอคริตส์มาสปีหน้าแล้วกันนะครับ 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
โอเคครับ ล้อเล่นมาต่อครึ่งหลังกันเถอะ (บ้าจริงๆมึง)
 
..............
 
วันรุ่งขึ้นเขาไปตามนัด จากนั้นก็เริ่มสนิทกับไมยะขึ้นเรื่อยๆ จนมาเป็นเพื่อนสนิท และเป็นมากกว่านั้นสำหรับเขา
เขาได้หลงรักเด็กผู้หญิงที่ดูเหมือนจะแปลกๆไม่ระวังคน คนนี้ไปเสียแล้ว ทั้งๆที่เมื่อก่อนไม่เคยมีแม้แต่เพื่อนสนิท เวลาเกือบปีนั้นไม่มากเลยสำหรับความสุขที่ผ่านพ้นแต่...
ในช่วงหลังๆหลังจากที่ลุงของไมยะได้มาอยู่ที่บ้านด้วย ไมยะเงียบลง เวลาที่จับตัวไมยะ เด็กสาวมักจะสะดุ้ง เมื่อถามถึงสาเหตุมักจะร้องไห้จนไม่กล้าถามต่อได้แต่นั่งอยู่ข้างๆ เขาเคยออกปากว่าจะเดินกลับด้วยแต่ไมยะกลับปฏิเสธ
มันน่าแปลก...
วันในคริตส์มาสที่ไม่มีไมยะไม่สิ ไม่มีมาหลายวันแล้ว... หลังจากที่เขามีเรื่องอีกครั้ง เขาได้เดินที่บ้านของไมยะแต่... วันที่ควรรื่นเริงกลับเงียบเฉียบอย่างประหลาด เขาเปิดประตูเข้าไปอย่างเสียมรรยาทเดินไปยังห้องของไมยะ...
นอกประตูนั้นเอง เขาได้ยินเสียงแส้กระทบกับผิวกาย จินกระแทกประตูเข้าไปอย่างร้อนร้นก่อนจะเบิกตากว้างกับภาพที่เห็น
ร่างของเด็กสาวผมสีน้ำตาลเปลื่อยเปล่าเต็มไปด้วยบาดแผลถูกพันธนาการณ์ด้วยเชือก ดวงตาสีน้ำตาลที่เคยมีชีวิตชีวาเบิกค้างนิ่งไร้แววจนแทบจะดูเหมือนไม่กระพริบ หยาดน้ำตาไหลคั่งค้างไม่ยอมหยุด ริมฝีปากเปิดออกเล็กน้อยอยู่อย่างนั้น ด้านหลังมีชายร่างสูงสมส่วนใบหน้าหล่อเหลาคมคายถือแส้ฟาดเธออย่างไม่ปราณี
"นาย?...เพื่อนของไมยะจังอย่างนั้นหรอ?"
ชายคนนั้นชะงักลงก่อนจะก้มเลียใบหน้าของไมยะอย่างน่าสะอิสสะเอียน
...นี่สินะ...เหตุผลที่เธอเปลี่ยนไป...
"หื้ม? ตกใจรึไง งดงามใช่รึเปล่าละ ร่างบอบบางที่เต็มไปด้วยรอยแผลที่เกิดจาดฉัน ที่เต็มไปด้วยรอยจูบที่เกิดจากฉัน... เรามีเซ็กซ์กันมาตลอด2วันเลยนะ ที่จริงฉันก็สงสัยว่าเธอตายแล้วรึยังเหมือนกันนะ...เพราะว่าไม่ส่งเสียงครางหรือกรีดร้องหวานน่าฟังออกมาเลย หลังจากผ่านไปได้หนึ่งวัน"น้ำเสียงที่ฟังน่าขนลุกพูดก่อนกลับการยิ้มสะใจ
จินมองอย่างสงบดวงตาสีน้ำเงินเข้มแทบจะกลายเป็นสีดำ ใบหน้าเย็นชาราวกับมีน้ำแข็งเกาะอยู่ เขาโกรธจริงๆแล้ว ที่ผ่านมายังไม่เคยมีใครทำให้เขาโกรธได้ถึงขนาดนี้
"เป็นไรไปไม่คิดจะมาช่วยเพื่อนหน่อยเลยหรอ?"
"ไมยะ..."
เขาพูดออกมาอย่างแผ่วเบา ไมยะที่ตอนอยู่เหมือนจะตอบรับกลอกดวงตาสีน้ำตามาทางเขา แววตาไหววูบ น้ำตาไหลรินออกมามากกว่าเดิม
แค่เห็นก็โกรธจนแทบบ้า รู้สึกโกรธที่พ่อแม่ของไมยะทำไมถึงยอมให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น รู้สึกโกรธตัวเองที่น่าจะสะกดรอยตามมาตั้งแต่แรก
"หื้อ? อะไรกัน ยังไม่ตายสินะ อย่างนี้ค่อยดีหน่อย ทำไมถึงไม่ส่งเสียงออกมาซะบ้าง!!"
ชายคนนั้นพูดจิกผมสีน้ำตาลขึ้นมาก่อนจะกัดลงไปเต็มรักที่ใบหูโลหิตสีแดงไหลรินตามรอยฟัน จินกำหมัดแน่นก่อนจะวิ่งพร้อมกระโดดเข้าใส่หมายจะชก
"เฮ๊ยแกจะทำอะไรน่ะ ไอ้เด็กบ้า"
ลุงของไมยะพูดก่อนจะปล่อยตัวไมยะ หลบหมัดแล้วสวน แต่จินไม่ปล่อยไปง่ายๆเขาเตะกวาดเท้าอีกฝ่ายให้ล้ม คลุกวงในแล้วกระหน่ำต่อย แน่นอนอีกฝ่ายไม่ใช่กระสอบทรายย่อมมีสวนอยู่แล้วแต่ในเวลานี้ที่ความโกรธบังความเจ็บเขาย่อมไม่แคร์กลายเป็นการแลกหมัดต่อหมัด สองหมัดต่อหมัดไป พลัน!ฝ่ายฝืนความเจ็บดีดออกกระเด็นไปกระแทกกับพนังห้องเด็กหนุ่มลุกขึ้นมาพอดีกับที่อีกฝ่ายลุกขึ้นมาบ้างหยิบแส้สำหรับตีม้ามือยึดมั่นไว้ในมือ จินเดินเข้าไปจนถึงระยะเมตรกว่าก็วิ่งกระแทงเข่าวองชั้นใส่อีกฝ่ายโดยยอมรับแส้หนังที่ฟาดเข้ามาเพื่อป้องกันตัวของอีกฝ่าย ก่อนจะใช้ท่าขุนยักษ์พานางกับชายโรคจิตด้วยพละกำลังมหารศาลอันเกิดจากความคลั่ง
เกิดเสียงโครมใหญ่ ร่างนั้นทรุดลงไปนอนกับพื้นทันที เขาไมได้ใส่ใจว่าจะอยู่หรือตายคอหักหรือสลบ ไม่ได้ใส่ใจถึงบาดแผลตัวเอง เดินเข้าไปแก้มัดไมยะแล้วตะกองกอดเอาไว้
"ไมยะๆๆ"
"จิน..."เสียงแผ่วเบาตอบกลับ เบาราวกับเสียงของขนนกต้องลม
"ไม่เป็นอะไรนะไมยะ จะโทรเรียกรถพยาบาลเดี๋ยวนี้แหละ"
เด็กหนุ่มพูดล้วงกระเป๋ากางเกงต่อโทรศัพท์เรียกรถพยาบาล บอกรายละเอียดต่างๆด้วยความเร็วจนแทบฟังไม่ทันก่อนจะวางแล้วหันมาหาไมยะอีกครั้ง
"ไม่เป็นไรนะเดี๋ยวก็มาแล้ว..."
ไมยะเผยปากขึ้นนิดหน่อยก่อนจะเงียบลงและพูดขึ้นอีกครั้ง
"เกลียดฉันสินะ"
"ไม่เลย ต่อให้หมอนั่นทำยังไงกับเธอฉันก็ไม่เกลียดเธอหรอกนะ เพราะว่าฉันรักเธอ"
"ดีจัง...นี่รู้รึเปล่าว่า...ฉันรักนายมาตลอดเลยนะ"หญิงสาวพูดช้าๆและขาดห้วงอย่างเหนื่อยอ่อน
"ถ้าอย่างนั้นอยู่กับฉันสิ"
"ฉัน...อยากหลับ..."
"อย่านะ ห้ามหลับเด็ดขาดนะ..."
"สัญญาสิว่าจะไม่ลืมฉัน"
"ไม่ลืมเพราะงั้นอย่าหลับนะ รออีกสักนิดนะ"
ไมยะยิ้มให้เขา เป็นรอยยิ้มที่โรยแรงเหลือเกิน แต่นั่นก็เป็นรอยยิ้มสุดท้ายก่อนที่เธอจะปิดตาและหมดลม...
 
...............
 
 
 
จินลืมตาขึ้นมาคลี่ยิ้มร่าเริง เจ้าเล่ห์เล็กน้อย ราวกลับเก็บซ่อนความเจ็บปวดเอาไว้ หลังจากที่ไมยะหมดลมไม่นานรถพยายาบาลก็มา  เขาถูกซักเรื่องราวก่อนที่ฝ่ายนั้นจะโทรแจ้งตำรวจ เขาถูกสอบปากคำอีกครั้งและลุงของไมยะก็โดนลากคอเข้าตารางไป  แม่กับพ่อไมยะที่รู้ข่าวรีบกลับมาบ้านหลังจากที่ต้องออกไปทำงานจังหวัดข้างเคียงหลังจากเหตุการณ์นั้นเขาเริ่มเปลี่ยนไปทีละน้อย จากคนที่เงียบๆกลับร่าเริงขึ้น เจ้าเล่ห์ขึ้น เจ้าชู้ขึ้น และชอบกินของหวาน ราวกับทดแทนส่วนที่หายไป...
วันนี้เขาไม่ได้ไปที่หลุมศพของไมยะ ไม่ใช่เพราะว่าทำใจไม่ได้แต่เขาเลือกจะมาที่นี่ในวันนี้และไปหลุมศพไมยะในวันฮาโลวีน...
เวลาเหมือนสายน้ำไหลไปไม่ไหลกลับเรื่องนั้นเขารู้ดี เขาจึงไมได้จมปักกับมันยอมรับเปิดใจและปล่อยให้มันเป็นส่วนหนึ่งของความทรงจำ เป็นส่วนหนึ่งของความรัก เขาไม่ได้เจ็บปวดอีกต่อไปแล้วสิ่งที่เหลืออยู่คือความคิดถึงเบาบาง ไม่ได้ทรมาณกับความคิดถึงนั้น เพียงแต่ก็ไม่ลืม...
"ถ้าวันนี่ฉันหลับลงที่นี่เธอจะมาปลุกรึเปล่านะไมยะ?...ปลุกเหมือนครั้งแรกที่มาเจอกัน"
เขาพูดประโยคเดิมที่พูดในปีที่แล้ว
"ปลุกฉันแล้วเอาลูกอมให้ด้วยละ...รักแรกของฉัน..."
 
 
 
 END
 
 
 เป็นเรื่องราวที่ง่า นี่มันเรทเกินPG ใช่รึเปล่านะ ฮ่าๆๆๆๆ อ่านแล้วเข้าใจจินขึ้นรึเปล่าครับ? 
(แมร่งไม่ใช่อะ ไม่ได้ช่วยอะไรเลย....) 
 
 
 เกือบลืม สคส.ที่วาดในexteenครับ 
 
 
 
แมร่งวาดยากมาก น้ำตาจะไหลพรากๆ แต่ลุงก็ออกมาน่ารักดี /เขิน (วาดเองเขินเอง) 
 จริงๆแล้วจะใช้ทั้ง x'mas และปีใหม่ แต่ดันลืมเขียนx'mas ไป  แก้ไม่ได้เลยได้แบบนี้แหละครับ
 
 
 
 Entryนี้แมร่งยาวจริงๆ ไร้สาระไปก็เกินครึ่งแล้ว ใครทนอ่านจบนี่ไม่ผิดไปก่อนนี่เป็นพระคุณมาก ฮ่าๆๆๆๆ
คือจริงๆแล้วมันก็ยังไม่หมดหรอกนะ แต่ว่าเราจะเอาไปอัพในEntryซีเคร็ทล่ะ  
 
ปล.อ่านจบนี่ขอบพระทัยจริงๆนะ
 
++++++++++
 
ขายฟิคโฮล์มส์ จิ้ม
Tags: ehttyd, etd, mas, tc, คริตส์มาส, จิน, ลุง, เซียส, เปิดเถิก, เรื่องของจิน4 Comments

[EHTTYD]อาซีเดียส ฟารอส

posted on 02 Dec 2011 17:02 by bluelabel  in EHTTYD
 
 เอ็นทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ...
 
 
 เกือบจะอัพวันละเอ็นทรี่ย์เสียแล้วสิ...
 
 แต่ไม่เป็นไรผมก็จะยังอัพต่อไป (อ่าว...)
 
 ครั้งนี้มาลงสมัครคอมมูครับเป็นคอมมูแรกเลยก็ว่าได้ (เพราะเขาว่าเปิดเถิกไม่ใช่คอมมูแต่เป็นชมรม)
 
 มาสมัครคอมมูมังกรครับ
 
 
 
 
(วาดด้วยความกาก+เผา แล้วก็ไม่ลงสี)
 
 - ชื่อตัวละคร :อาซีเดียส ฟารอส (Acidais faros) เรียกสั้นๆว่า เซียส
                     ชื่อมาจากคำว่า อาซีเดียที่แปลว่าขี้เกียจแล้วเติมsลงไป ให้มันแมนขึ้น
 
- เพศ : ชาย
- อายุ : 42
- น้ำหนัก/ส่วนสูง 65/180
- วันเกิด(วัน/เดือน) 4 เมษา 
- อาวุธ
      เป็บดาวยาวบางชื่อดาร์กสโนว์
(ขโมยมาจากเกมส์ขุดดิน) 
 
- ประวัติ เกิดและโตและแก่ที่เบิร์ก แม่ถูกมังกรฆ่าตายตอนอายุได้16 พ่อเลยเกลียดมังกรเข้ากระดูกดำ เนื่องจากพ่อทำอะไรไม่เป็นนอกจากสู้รบตบตีกับมังกรเลยต้องเป็นคนจัดการทุกเรื่อง(ยกเว้นรบ)
 แต่พออายุได้20พ่อก็ตาย เพราะเอาดาบแทงมังกร มังกรบินหนีไม่ยอมปล่อยเกาะมังกรไปด้วย แล้วแรงยึดสู้แรงเหวี่ยงจากมังกรไม่ไ่ด้เลยตกน้ำตาย ตั้งแต่นั้นมาเลยอยู่คนเดียว 
ทำอาชีพรับซ่อมสารพัดและปลูกผักแปลงเล็กๆหลังบ้าน
 
อาชีพ - รับซ่อมสารพัด
 
นิสัย
-เรียบง่าย
-ชิลๆ ไม่ทุกข์ไม่ร้อน
-สุขุม
-พูดไม่เก่ง 
-ค่อนข้างหน้านิ่ง
-จริงๆแล้วใจดี
-ชอบเรื่องตลก
-ไม่ค่อยแน่นอนเท่าไหร่
-หลงใหลในชาพีชเป็นอย่างมาก ถ้าไม่ได้กินวันละสองแก้วจะหงุดหงิด
-ไม่โกรธใคร แต่จะหงุดหงิดเวลาไม่ได้กินชาพีช
-แม้บางทีหน้าจะดูเหมือนหงุดหงิด แต่จริงๆไม่ได้รู้สึกแบบนั้นหรอกนะ(นอกจากไม่ได้กินชาพีช)
-ตื่น6โมงนอน4ทุ่ม
-เป็นคนนอนไว (นอนไวที่ว่าคือหลับง่ายตื่นง่าย)
-ถ้ามาพูดขอหรือบอกให้ทำอะไรตอนที่ตื่น(พึ่งมีสติยังไม่ทันโงหัวจากหมอน)จะทำ
-ชอบอากาศหนาว
-ชอบลม
(เยอะว่ะ...)
อื่นๆ : ผมสีเงินตาสีน้ำเงิน
 มังกร
 
- ชื่อมังกร : สโนว์
- รูปมังกร 
 
 (ต้นแบบมาจากมังกรในเกมส์ขุดดิน)
ที่ถือในมือก็ถ้วยชาพีชของเซียส
- ธาตุของมังกร : ลม
(ตัวสีฟ้าอ่อน)
-เพศ : ชาย
- นิสัยของมังกร :น่ารัก ขี้เอาใจ รักเจ้านาย ชอบเป็นห่วงเซียส 
- ประวัติการเจอกันกับตัวละคร : เซียสได้ไข่มาแล้วมันก็ฟักตอนแรกเซียสกะเอามาเป็นอาหาร แต่พอเห็นหน้าก็เลยเลี้ยงเอาไว้
อื่นๆ:
เห็นแบบนี้มังกรตัวนี้อายุหลายปีแล้ว ตอนที่ฝักออกมาตัวเล็ก ตอนนี้ตัวใหญ่กว่าลูกมังกรปกตินิดหน่อยคาดว่าน่าจะเป็นมังกรสายพันธ์เคระ เซียสเลี้ยงเอาไว้ใช้งานล้วนๆเช่น ร้อนๆให้กระพือปีก(ใช้แทนพัดลม) ใช้ให้เอาชามาให้ ใช้หยิบของ หรือบางทีใช้ให้ลดน้ำผัที่แปลงผัก
 (มังกรหรือเบ๊)
 
  ยาวโคตร หลังจา่กนี้คาดว่าคงวาดลุงเซียสหน้าตาเปลี่ยนไปเรื่อยๆ คงไม่สามาีรถวาดมังกรมุมอื่นได้(หัวเราะ)เพราะวาดสัตว์ไม่เป็น วาดนี่ได้มีแบบล้วนๆ แต่ก็คงฝึกกันไป
 
 สุดท้าย  NL BL ได้หมดนะครับบอกเอาไว้เผื่อใครอยากกิ๊กกะลุง
 ทวิต @ruinkung (ทวิตหาลุงระบุบด้วยนะครับ)  
 
 อีดิทตัวโตๆ ไอ้วาสมัครทวิตให้ลุงล่ะะะ @Acidais
 EMS มาได้นะครับ สไกก็ wayusung (ของพ่อนั้นแล)
 
 
 สุดท้ายนี้ยังไงก็ฝากเอาไว้ในอ้อมกอดด้วยนะครับ! ทั้งลุงและมังกร และขอฝากตัวผมด้วยlol เนื่องจากเป็นคอมมูแรกที่ลง(TCคือชมรม) ซ้ำยังโครกะใครไม่เป็นเพราะงั้นมีไรแชี้แนะด้วยนะครับ
Tags: ehttyd, htd, คอมมูมังกร, ลุง, สมัครตัวละคร, อาซีเดียส12 Comments
First | Previous | Next | Last